Weet je nog...? Toen Rotterdam de wereld veroverde !!

Hierbij het (voorlopig) laatste vervolg over Rotterdam in de jaren 60 en 70. Wie deze jaren heeft meegemaakt, weet één ding zeker: je hoefde je nooit af te vragen of er iets gebeurde. Iedere maand leek de wereld opnieuw uitgevonden te worden. En Rotterdam? Die stond gewoon vooraan.

Het begon eigenlijk allemaal met vier jongens uit Liverpool. The Beatles kwamen naar Nederland en het land stond op zijn kop. Opeens wilden jongens hun haar laten groeien. Tot grote schrik van vaders en moeders die mompelden, dat "de jeugd van tegenwoordig" nergens meer op leek.

Nog voordat iedereen daarvan bekomen was, kwamen The Rolling Stones overwaaien. Het mocht allemaal wat ruiger. Netter werd het er bepaald niet op. De jeugd verruilde het keurige colbertje voor spijkerbroeken, kleurige overhemden en laarzen. En die spijkerbroek? Die werd niet gekocht omdat hij mooi was, maar omdat hij vooral niet netjes hoefde te blijven.

Muziek werd geen hobby meer. Muziek werd een levensstijl. Iedere zaterdagmiddag zat iedereen in het land, dus ook in Rotterdam, met de radio aan. Radio Veronica en Radio Noordzee waren de geheime vrienden van de jeugd. De overheid kon wel roepen dat het illegale zeezenders waren, maar dat maakte ze alleen maar spannender. De nieuwste hits kwamen niet uit Hilversum, maar vanaf een schip op de Noordzee.

Toen "All You Need Is Love" uit de radio schalde, leek de halve wereld overtuigd dat liefde alle problemen zou oplossen. Al vonden veel ouders dat een opgeruimde slaapkamer ook geen slecht begin zou zijn.

En toen kwamen de subculturen. Je had de nozems, die met hun leren jacks en brommers vooral veel herrie maakten. Daarna verschenen de hippies, herkenbaar aan bloemen, kralenkettingen, sandalen en de vaste overtuiging dat oorlog vooral opgelost moest worden met liefde, muziek en een gitaar. De provo's schopten graag tegen alles aan wat gezag heette en even later verschenen de kabouters, die vonden dat de wereld vooral groener en vriendelijker moest worden.

Ondertussen waaide ook de hasjcultuur Nederland binnen. Jongeren met lang haar, kleurrijke kleding en een jointje in de hand werden ineens een normaal straatbeeld. Hier en daar verschenen bruine cafés waar men in alle rust een joint kon roken. Dat leverde soms bijzondere gesprekken op, al wist de helft de volgende dag niet meer waar het eigenlijk over gegaan was.

Alsof dat nog niet genoeg verandering was, meldde zich aan het einde van de jaren zeventig de punkbeweging. Geen bloemen meer, maar veiligheidsspelden, gescheurde kleding en kapsels waar zelfs de wind van schrok. Alles moest anders. Alles moest tegen de gevestigde orde zijn.

En de dames? Die verschenen in hot pants, strakke truitjes en schoenen met plateauzolen waar je tegenwoordig zonder hoogtevrees niet eens op durft te lopen. Menige enkel heeft die mode ternauwernood overleefd.

Toch spande Rotterdam in 1970 de kroon. Het Holland Pop Festival in het Kralingse Bos bracht een sfeer die Nederland nooit eerder had gezien. Drie dagen muziek, vrijheid en duizenden jongeren die samen feestvierden. Rotterdam bewees dat het ook de hoofdstad van de popmuziek kon zijn.

Maar 1970 had nog veel meer in petto. De stad vierde C70, een groot feest ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van de wederopbouw. En alsof Rotterdam de wereld nog één keer wilde laten zien waartoe de stad in staat was, won Feyenoord als eerste Nederlandse club de Europacup I en later datzelfde jaar de Wereldbeker. Heel Rotterdam liep met de borst vooruit en men was zo trots als een pauw !

Als je alles op een rijtje zet, is het eigenlijk ongelooflijk hoeveel er veranderde in nauwelijks twintig jaar. De muziek veranderde. De mode veranderde. De jeugd veranderde. Rotterdam veranderde. Maar één ding is nooit veranderd. Vraag een Rotterdammer naar de jaren zestig en zeventig... en voor je het weet ben je twee uur verder, met een glimlach op je gezicht en hoor je ergens in je hoofd weer heel zacht:

"All You Need Is Love..." En eerlijk is eerlijk... een beetje gelijk hadden die Beatles misschien toch wel.

Quote: Of je nu oud bent of jong; een Rotterdammer ben en blijf  je voor het leven !!