Onoverwinnelijk op de Zündapp !!

Wellicht onder de oudere senioren is dit herkenbaar. Sommige mensen zijn volwassen geworden door boeken te lezen, wijze lessen te volgen of de welgemeende goede adviezen van het thuisfront op te volgen. Nou, ik behoor niet tot die categorie brave knapen.

Ik ben namelijk volwassen geworden op een Zündapp. De wat oudere lezers zullen dit ongetwijfeld herkennen.  Dat was zo'n populaire brommer uit de jaren 70 van de vorige eeuw. En ik had niet zomaar een Zündapp, nee ik was in het bezit van een KS50 Zündapp, "Goudhaan"(zie foto). 

Dat monster van mij was uiteraard opgevoerd met een krachtige breitwand cilinder. Eigenlijk was het een brommer, maar dat ding van mij gedroeg zich als een middelgrote straaljager, voorzien van een schitterend ratelend geluid wat verspreid werd uit de prachtig verchroomde uitlaat.

Ik was zestien jaar, dus eigenlijk al volkomen verantwoordelijk en volwassen. Nou ja… volgens mijzelf dan. De rest van de wereld had een andere mening, inclusief de politie, mijn familie, en zo’n beetje elke oudere dame met een hondje dat begon te trillen zodra ik de straat in kwam rijden met dat ding.

 In die roerige jaren 70 had je grofweg gezegd drie soorten jongens:

1. De Zündapp-rijders: die waren stoer, behoorlijk zelfverzekerd en hadden waarschijnlijk net iets te veel zelfvertrouwen.
2. De Kreidler-rijders: dat waren meer de wetenschappelijke types, want die hadden altijd iets te vijlen, af te stellen of te ontploffen.
3. De Yamaha-rijders: Die stonden algemeen bekend als de diplomaten van de groep; ze kwamen namelijk overal net iets te netjes mee weg.

Ik had natuurlijk de mooiste: een glanzende Zündapp, goudkleurig en voorzien van veel, maar dan ook heel veel chroom. En uiteraard had ik ook aan die Zündapp gesleuteld. Dat sleutelen bestond vooral uit er dingen bijzetten die meer herrie maakten, de snelheid verhoogde en er dingen afhalen die de veiligheid bevorderden. Een systeem dus wat allen pubers konden bedenken. Als je zestien bent, denk je dat hoe harder je brommer klinkt, hoe aantrekkelijker je wordt. Dus werd mijn Zündapp voorzien van een uitlaat die klonk alsof hij rechtstreeks van een straaljager van vliegveld Soesterberg was gestolen en een carburateur die veel te veel lucht kreeg.

Volgens de fabriek haalde mijn Zündapp 45 km/u. Maar mijn Zündapp was duidelijk niet op de hoogte van zijn eigen specificaties. 100 km/u op een dijk met tegenwind was geen enkel probleem. En ik ook niet, want pubers denken dat ze onsterfelijk zijn.

En dan… de politie. Die had een soort zesde zintuig voor opgevoerde Zündapps. Ze konden ons ruiken. Waarschijnlijk vanwege het mengsel van te rijke olie, rubber en angstzweet. De klassieke situatie: Ik: nietsvermoedend met 80 km/u door de bebouwde kom. De politie in hun kenmerkende Chevrolet C10 uit die tijd in de achtervolging: “Hé, dat mag helemaal niet, hoorde ik die dienders roepen.” Maar natuurlijk was mijn brommer sneller dan hun dienstwagen……althans, dat dacht ik.

Tot ik weer eens in een doodlopende straat eindigde, of mijn Zündapp besloot spontaan een tijdelijke motordip in te lassen. Dan stapte ik af met de onschuldige blik van iemand die net deed alsof hij een kapotte fiets duwde.

Maar het mooiste was toch wel dat je het goed deed bij de meisjes. Of dat kwam doordat de Zündapp indruk maakte, of doordat ik geen helm droeg en mijn kapsel perfect wapperde, dat laat ik in het midden. Maar ik weet nog dat wanneer je aan kwam rijden, een beetje nonchalant, net alsof je niet expres extra gas gaf……dat ze toch net iets langer bleven kijken. En als je dan een mooie meid mocht meenemen achterop, tja dat was bijna het puberale equivalent van een huwelijksaanzoek. Je Zündapp mocht dan veel trillingen hebben, maar het meest trilde dan je eigen hart.

Ja, die zomers, dat geluid, dat gevoel van absolute vrijheid en uiteraard totale onverantwoordelijkheid. Je reed, je lachte, je was zestien en onoverwinnelijk.

Vandaag de dag zijn we volwassen, verstandig, en houden we ons keurig aan de snelheidslimiet. Tenminste… meestal. Maar diep van binnen…daar bromt nog steeds die Zündapp, klaar om even het gaspedaal van in dit geval, je auto diep in te trappen zodra niemand kijkt.

Quote: De jongeren kunnen het, maar missen de wijsheid, de ouderen hebben de wijsheid, maar kunnen het niet meer !!