Fluiten naar vrouwen: Dat is passé !!

 

Met mijn vorige blog die ging over de jaren 60, gaat deze blog over een onderwerp wat in vroeger jaren als onschuldig werd gezien en waaraan men zich nauwelijks stoorde. Het nafluiten van vrouwen.

Inmiddels leven we al een poosje in een maatschappij waarin de overheid met allerlei maatregelen tracht om zo beetje alles op het gebied van zeden, normen, waarden en gezondheid in het gedrag van mensen te beïnvloeden of te veranderen. 

Zo ook bij dit actuele thema, wat dus een sprekend voorbeeld is van de huidige tijdgeest. Al langere tijd wordt veel aandacht gevestigd op het uitbannen van allerlei vormen van grensoverschrijdend gedrag of iets wat daar naar neigt. Ben ik op zich wel voorstander van, maar je bemerkt ook dat de overheid in sommige gevallen een beetje te ver doorschiet met hun maatregelen.

Inmiddels heeft zo'n clubje "wijze broeders en zusters", die onze overheid vormen, het op enig moment verboden om in het openbaar te fluiten naar vrouwen. Er was een tijd, en dat is nog niet eens zo gek lang geleden, dat mannen dachten dat fluiten naar vrouwen als compliment door hen zou worden opgevat. Zeg maar, een soort primitief applaus, maar dan om lucht door je lippen te blazen. Men liep buiten en als men een mooie of aantrekkelijke vrouw zag, hup: ff naar haar fluiten.

In mijn jongere jaren heb ik dat natuurlijk ook wel gedaan. In die periode , ik praat nu over meer dan 50 jaar geleden, keek hier eigenlijk niemand van op en werd dit ook niet door vrouwen als vervelend of, zoals nu, als een vorm van grensoverschrijdend gedrag gezien. Maar de vraag is en was, wat dachten die mannen met hun gefluit te bereiken ?

Ik heb geen flauw idee. Misschien een staande ovatie van de dames ? Maar laten we eerlijk zijn, heel soms kreeg men een glimlach terug (ik uiteraard altijd), maar in de meeste gevallen was de enige reactie meestal een geïrriteerde blik of in het ergste geval werden de fluiters compleet genegeerd. 

Onze maatschappij is de laatste jaren op heel veel terreinen veranderd. Of dit nu allemaal ten goede is laat ik gemakshalve in het midden. In ieder geval leven we nu in 2025 en heeft onze overheid dus bepaald dat dit nafluiten niet meer is toegestaan. Ergo, fluiten naar vrouwen is passé, het is verboden terrein. En hoewel dit in vroeger tijden niet als storend of intimiderend werd beschouwd, heb ik hier wel enig gevoel bij. Maar niet iedereen denkt er zo over. Voor sommige mannen voelt het alsof ze hun laatste stukje "ouderwets mannengedrag" zijn kwijtgeraakt. "Wat mag nog wel", hoor je ze zuchten.

Het is trouwens best grappig om te bedenken hoe absurd dat gefluit naar vrouwen eigenlijk is. Wat is het plan erachter ? Denk je dat ze spontaan stopt, haar telefoonnummer op een briefje schrijft en je bedankend wegwuift ? Of dat ze zich omdraait en zegt: "Nou met die perfecte fluittoon van jou heb je me echt overtuigd", waarbij ze van alle emotie bijna in katzwijm valt 

Daarnaast, laten we eerlijk zijn, de meeste fluiters hebben niet eens een fluit waarmee je indruk maakt. Het klinkt eerder als een schele kanarie met een verkoudheid dan als een onweerstaanbare Casanova waar vrouwen massaal voor vallen. En als het doel was om charmant te zijn, dan heeft die missie een Titanic-achtige afloop, waarvan we allemaal weten hoe dramatisch dat eindigt.

Maar nu we officieel afscheid hebben moeten nemen van het fluiten, wat gaan we dan doen ? Moeten mannen nu echt leren praten en complimenten geven die niet klinken als een "boer die kiespijn heeft". Het lijkt een zware opgave voor sommigen, maar geloof me, vrouwen hebben liever een oprechte opmerking dan een fluitconcert. En als het dan vergezelt wordt van een prachtige glimlach, nou simpel toch, dat doet het altijd beter dan "tweet, tweet".

Dus ja, geen fluiten meer. Een stukje straatcultuur dat verdwijnt, samen met heel veel andere oude traditionele gewoonten. Maar misschien is dat maar goed ook. Want wie weet: misschien leren we nu écht met elkaar te communiceren. Of op zijn minst, met een beetje waardigheid de straat oversteken zonder random deuntjes naar vrouwelijke voorbijgangers te blazen.

En voor de mannen die zich toch geroepen voelen om iets te doen: probeer eens te glimlachen. En als dat niet lukt ? Ach, er is altijd nog de mogelijkheid om met modeltreinen te gaan spelen. Dan kan je tenminste zonder problemen op je stations fluitje blazen !

Quote: Vrouwen zijn net als vlinders: mooi en moeilijk te vangen !!