Met veel plechtige woorden over “verantwoordelijkheid”, “weerbaarheid” en “toekomstbestendigheid” heeft het kabinet-Jetten een paar weekjes geleden zijn plannen gepresenteerd. Al vanaf dag 1 van de formatie werd mij al duidelijk dat de berg aan problemen in ons landje niet door dit minderheidskabinet opgelost zal worden.
En waar ik al een beetje bang voor was: de rekening belandt opnieuw bij de gebruikelijke groep. Werkenden. Zieken. Ouderen. Mensen met een onzeker bestaan. U weet wel, dat zijn niet de mensen die in een vette Mercedes rijden, een koopwoning van een dikke 5 ton bezitten en 4 keer per jaar met vakantie gaan.
Onder het mom van “hervormen” wordt er weer eens flink gesleuteld aan de sociale infrastructuur. Want dit hopeloos stelletje "wereldverbeteraars" zoeken weer het geld bij de kwetsbaren in de samenleving.
Neem de WW. Die wordt een stuk korter. Waar je nu nog twee jaar een vangnet hebt, wordt dat teruggebracht naar één jaar. Tegelijkertijd moet je eerst langer gewerkt hebben om überhaupt recht te krijgen op dat vangnet. Er wordt er vriendelijk bij gezegd dat de uitkering “iets hoger” wordt. Hoeveel hoger? Tja… dat blijft ergens in de mist van de beleidsstukken hangen. Wat wel duidelijk is: het moet vooral geld opleveren. Hervorming? Of gewoon een ordinaire bezuiniging verpakt in een vriendelijk sausje?
Ook arbeidsongeschikten ontkomen niet aan de frisse hervormingswind. De maximale AOW-uitkering gaat omlaag en de IVA – voor mensen die volledig en duurzaam arbeidsongeschikt zijn – verdwijnt voor nieuwe gevallen. Met andere woorden: wie pech heeft, krijgt voortaan gewoon nog wat meer pech. Het levert de schatkist een mooie besparing op. Maar voor de betrokkenen vooral extra zorgen.
En dan de AOW-leeftijd. Vanaf 2033 gaat die sneller omhoog. Voor elk jaar dat we gemiddeld langer leven, werken we er voortaan ook een heel jaar bij. Dat heet in beleidsjargon “meebewegen met de levensverwachting”. In de praktijk betekent het: structureel langer doorbuffelen. De schatkist blij, de burger iets minder. En als het tegenzit, mag je de laatste werkjaren met een rollator richting kantoor. Gezellig hoor, zo’n vitaliteitsbeleid.
In de zorg wordt het er ook niet lichter op. Het eigen risico gaat omhoog, de ouderenzorg krijgt minder middelen, ouderen betalen meer in verpleeghuizen en voor huishoudelijke hulp, en er komt een eigen bijdrage in de wijkverpleging. Je vraagt je toch af hoe deze premier, die er nog uitziet alsof hij net zijn laatste jeugdpuistje heeft uitgeknepen, dit samen met zijn coalitiegenoten zo bedacht heeft. Je krijgt er toch spontaan huilbuien van !!
De rode draad is helder: er moet veel geld naar defensie, stikstofmaatregelen en migratie. Dat mag dus wat kosten. En ergens moet dat geld vandaan komen. Dus wordt er geschaafd aan de sociale zekerheid. Nederland wordt zo stapje voor stapje wat minder zacht, in sociale zin volledig afgebroken en helaas wat meer “ieder voor zich”.
Dit kabinetje noemt het realisme. Veel burgers zullen het echter anders ervaren. Als een land waar zekerheid langzaam plaatsmaakt voor wantrouwen, en waar de sterkste schouders opvallend vaak net buiten beeld blijven wanneer de rekening moet worden betaald.
En wat moet je daar als simpele burger mee? Tja. De afgelopen jaren heeft mijn vertrouwen in de politiek al een paar stevige deuken opgelopen. Met deze plannen daalt dat vertrouwen ver onder het nulpunt.
Op dit moment worden de debatten nog in de 2e kamer gevoerd.. Er zijn nog geen definitieve besluiten genomen. Dus laten we nog een beetje vertrouwen houden in de overige leden van de 2e kamer Misschien, heel misschien wint het gezonde verstand van deze Kamerleden om deze dramatische voorstellen van het kabinet met de grootste snelheid in de prullenbak te doen belanden !!
We zullen het zien.
Quote: De democratie is net als een vlot, het zinkt niet , maar je hebt altijd natte voeten !!
Helaas helemaal met je eens. Alles wat is opgebouwd in het verleden door onze hard werkende ouders en grootouders wordt nog verder afgebroken. De pech generatie zeg maar geboren na 1960 betalen mee en zien het gebeuren. Langer doorwerken, afbraak AOW niet meer in staat om dat komende pensioen gat nog op te vullen. En wij laten het allemaal gebeuren. In Frankrijk staat men op de barricade wordt een regering terug gefloten als men aan de pensioen leeftijd komt. En wij bukken en laten ons naaien.
BeantwoordenVerwijderen