De TROS beraadt zich op het jurysysteem bij het Nationaal Songfestival. Aanleiding is de blackout van Pierre Kartner - 'ik kan niet kiezen' - afgelopen zondag en het daarop volgende onderlinge moddergooien van de juryleden.
Wie deze uitzending gezien heeft, heeft voor de komende tijd voldoende zijn of haar lachspieren kunnen trainen. Wat was dit een een gigantische aanfluiting voor hetgeen Nederland blijkbaar te bieden heeft op vocaal maar ook op organisatorisch gebied.
Laat ik starten met de uitverkiezing van Pierre Kartner als tekstschrijver. Natuurlijk good old "Smurfenboy" heeft ruimschoots zijn sporen verdiend in het Nederlandse muziekwereldje, maar om deze aimaibele oude man met bolhoed, te vragen om een wereldhit te componeren wat kan wedijveren met het scala aan professionele inzendingen van andere landen die meedingen naar het beste liedje van Europa, was nou niet de meest slimme keus. Het resultaat mocht er dus zijn! Onze Pierre componeerde: Shalalali, shalalala op een bijna gekopieerd arengement van Gert en Hermiens wereldhit uit de jaren 60: "Alle duiven op de Dam".
Daar moesten wij het dus mee doen. Vervolgens werd even snel een aantal beginnende zangereressen en één zanger uit de hoge hoed getoverd en voila die mochten met behulp van een stel tweedehands artiesten hun eigen draai aan dit nummer geven. De één met behulp van een draaiorgel, de ander onder invloed van wat arabische klanken, doch dit alles kon niet voorkomen dat het nog steeds een niet tot de verbeelding sprekend liedje bleef. De zangeressen en zanger, deden stinkend hun best en kunnen niets verweten worden, dat zij in het middelpunt van deze lachwekkende comedy kwamen te staan.
Gelukkig hadden we de beschikking over een vakkundige jury. Hoewel vakkundig, dat goldt feitelijk alleen voor 3 malig songfestivalwinnaar Johnny Logan. De overigen waaronder Daniël Dekker en George Baker kun je toch niet echt serieus nemen. Als je er dan vervolgens nog eens van uit gaat dat een overjarige pinup girl zonder verstand van muziek in de persoon van Tatjana Simic de uitvoeringen ook even deskundig zou beoordelen, dan is dat vragen om ellende. Hetgeen dus ook gebeurde zoals iedereen heeft kunnen zien.
Nou uiteindelijk heeft onze Pierre nadat twee kandidaten gelijk waren geëindigd een keus gemaakt voor de winnares van dit festival. En ik moet Pierre nageven,, hij heeft er een geweldige show van gemaakt. Hij had goed in de gaten dat het carnaval nadert en heeft er voor gezorgt dat miljoenen televisie kijkers niet meer bijkwamen van het lachen. Geweldige entertainer die Pierre.
Maar goed, de inzending voor het Eurovisie Songfestival ligt klaar en wie weet, misschien gaan we in Oslo wel hoge ogen gooien. De wonderen zijn immers de wereld niet uit. Ikzelf zal tijdens de uitzending daar in Noorwegen even niet vermelden dat ik uit Holland kom!!
Quote: Een lach is belangrijker dan applaus. Applaus is zo goed als een plicht. Een lach is een beloning!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten