Rotterdam is een stad die voortdurend verandert. Wie vandaag door de stad loopt, ziet moderne woontorens, hippe koffietentjes, glimmende winkels en gebouwen waarvan je soms denkt: wie heeft dit bedacht en waarom staat het hier?
Maar vraag een oudere Rotterdammer wat er vroeger was en je krijgt een heel ander verhaal. Dan komen de herinneringen vanzelf. Want Rotterdam heeft niet alleen gebouwen verloren, maar ook gewoontes, geluiden, geuren en plekken die onderdeel waren van het dagelijks leven.
En laten we eerlijk zijn: vroeger was niet alles beter. Maar toch… sommige dingen missen we. Wie kent nog de kleine buurtwinkeltjes waar de eigenaar je naam kende en soms zelfs wist wat je kwam halen voordat je iets had gezegd? Tegenwoordig hebben we grote supermarkten met zelfscankassa's. Je komt binnen als klant en vertrekt als verdachte, nadat je drie keer hebt moeten bewijzen dat je dat pak melk toch echt hebt betaald.
Rotterdam had ooit bioscopen met namen en prachtige interieurs die je bijbleven. Een avondje naar de film was echt een uitje. Tegenwoordig heb je enorme bioscoopcomplexen met tientallen zalen, comfortabele stoelen en popcorn waar je ongeveer een tweede hypotheek voor moet afsluiten. Maar die oude bioscoop had iets bijzonders. Je ging niet alleen naar een film. Nee, je ging naar de bioscoop.
Ook de karakteristieke oude trams zijn verdwenen. Dat waren geen stille voertuigen, maar trams die bij iedere hobbel duidelijk lieten weten dat ze daar moeite mee hadden. Ze rammelden, piepten en maakten bij het optrekken zoveel lawaai dat je wist: ja hoor, daar komt de tram. Tegenwoordig zijn ze comfortabeler en moderner. Maar soms mis je gewoon dat vertrouwde gerammel en die oude vertrouwde conducteur aan boord.
Het grootste verdwenen stukje Rotterdam is misschien wel de haven zoals die vroeger in het hart van Rotterdam aanwezig was. Schepen, kades, pakhuizen, hijskranen en havenarbeiders bepaalden het beeld. De haven was niet alleen een economische motor, maar onderdeel van het straatbeeld en het karakter van de stad. Tegenwoordig is de haven grotendeels naar het westen verhuisd. Begrijpelijk en noodzakelijk, maar daardoor is Rotterdam voor een deel zijn oude rauwe havenkarakter kwijtgeraakt.
En vroeger kende je eigenlijk zo beetje al je buren. Kinderen speelden buiten. Je wist wie er drie deuren verder woonde en wie er altijd te laat zijn vuilnis buiten zette. Nu kun je twintig jaar naast iemand wonen zonder ooit meer te weten dan zijn achternaam wat op het naambordje van de woning staat.
Verder hebben we tegenwoordig ook WhatsAppgroepen voor de buurt. Dat is misschien de moderne versie van op straat staan en even lekker bijkletsen. Alleen jammer dat de eerste berichten meestal gaan over een verkeerd geparkeerde auto of een pakje wat niet door de postbode is afgeleverd.
En dan: de Rotterdammers zelf. Want uiteindelijk gaat heimwee niet alleen over gebouwen. Het gaat over mensen. Over de Rotterdammer met die ouderwets volkse mentaliteit. Soms rauw in de bek , maar wel met een hart van goud, die altijd bereid was om je te helpen als er iets bij je kapot was gegaan. Maar ook de gezellige koffie middagen van de dames waar alle roddels werden uitgewisseld. Dit tussen de dagelijkse verplichtingen door, zoals het huishouden, de boodschappen doen, wassen , strijken en het eten bereiden voor manlief en de kids. Gelukkig zijn jaren geleden de rollen en taken binnen een relatie wel meer in balans gebracht en is de ouderwetse stelling dat "de vrouw achter het aanrecht hoort" al lang verleden tijd, inclusief de al jaren geleden acceptatie van homoseksuele relaties. Veel kenmerken van die "oude Rotterdammer" zijn dus zeker verdwenen, maar gelukkig niet alles.
Want Rotterdam verandert inderdaad voortdurend, maar één ding blijft opvallend hetzelfde: Rotterdammers, met welke achtergrond dan ook, hebben namelijk altijd een mening over hun stad. En misschien is dat wel het mooiste Rotterdamse monument van allemaal.
Of, zoals een echte Rotterdammer het zou zeggen: “Vroeger was alles beter… maar toen wisten we dat nog niet.”
Quote: Rotterdam is veranderd, maar de herinneringen aan vroeger blijven bestaan !!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten